خطرات مرتبط با جراحی الکتریکی می تواند بیمار و متخصصان مراقبت های بهداشتی را تحت تأثیر قرار دهد. آنها عبارتند از:
شوک الکتریکی: با استفاده از زمین الکترودهای بی تفاوت می توان آن را به حداقل رساند. جراح باید از دستکش های جراحی پلاستیک استفاده کند تا از برق گرفتگی جلوگیری کند.
سوختگی های الکتریکی / حرارتی: اگر مواد قابل اشتعال مانند الکل ، اکسیژن و گازهای روده نزدیک محل درمان باشد ، جراحی الکتریکی خطر آتش سوزی یا انفجار را دارد. سوختگی را می توان با اقدامات مختلف از جمله استفاده از شوینده های غیر قابل اشتعال مانند کلرهگزیدین یا پویدون-ید و اطمینان از عدم تماس فرد تحت درمان با اشیا metal فلزی و اطمینان از قرار نگرفتن الکترود روی برجستگی استخوانی ، بافت اسکار یا فلز کاشته شده.
گسترش عفونت و تولید گازهای سمی: عفونت می تواند از طریق الکترود درمان ، دود جراحی و ریز قطرات خون در هوا پخش شود. قطرات خون آئروسل می توانند تا 30 سانتی متر رانده شوند و در صورت استنشاق می توانند عفونی باشند. دود جراحی تولید شده در طی این روش می تواند ویروس ها و باکتری ها را گسترش دهد. این دود همچنین حامل مواد شیمیایی خطرناک و مواد سرطان زا (مواد سرطان زا) است. با استفاده از سیستم تخلیه دود ، همراه با ماسک صورت ، عینک محافظ و دستکش جراحی می توان خطر عفونت را کاهش داد. الکترودهای یکبار مصرف یا عقیم شده نیز به جلوگیری از شیوع عفونت کمک می کند.
سو Mal عملکرد ضربان ساز قلب و دفیبریلاتور: به دلیل عبور جریان الکتریکی از بدن بیمار&# 39 ، خطر سو of عملکرد دستگاه های قلبی کاشته شده وجود دارد.